تقویم هجری قمری

پس از اسلام و با ورود اعراب به ایران تقویم هجری قمری که مبدأ آن هجرت پیامبر از مکه به مدینه بود مورد استفاده قرار گرفت. اعراب از ابتدا تقویم مشخص و منظمی نداشتند و هر قبیله حادثه‌ای را که برای خود مهم بود به عنوان مبدأ به کار می‌برد. در دوران حیات پیامبر با توجه به وقایع هر سال، آن سال نام خاصی می گرفت. پس از رحلت پیامبر دیگر تاریخی بین اعراب نبود، تا در دوره خلافت عمر در سال ۱۷ هجری، با کمک و اشاره ایرانیان تاریخ هجری قمری وضع شد. عامل مهمی که عمر را به این فکر انداخت، این بود که در آن زمان قلمرو اسلامی توسعه یافته بود و چون فاقد تاریخی منظم بود، غالب اوقات در محاسبات مالی و مکاتبات اشتباهی پیش می‌آمد. در این زمان هجرت پیامبر به عنوان مبدأ تاریخ انتخاب شد و ماه محرم به سبب احترام و حرمتی که چه در دوره جاهلی چه در دوره اسلامی داشت به عنوان ماه آغازین سال برگزیده شد. البته دلایلی وجود دارد که تقویم اعراب در ابتدا شکل قمری-شمسی داشته است. اسامی تعدادی از ماه‌ها، مانند ربیع (بهار)، رمضان(سوزان) تاییدی بر این مطلب است.