اگر بطلمیوس مصحح برگهی شما بود!
البته مثل همهی زمانها جواب پرسش فوق به مصحح برگهی شما ارتباط نسبتاً مستقیمی خواهد داشت.
مصحح اول اگر جناب آقای بطلمیوس باشد که وی در عکس یادگاریش به ستارهها اشاره میکند و به دوردستها خیره شده که به معنی دیدن چیزهایی در خشت خام است! (به نزدیک و پایین نگاه میکرد معنی دیگری میداد!) و ابزار صلیب (!) شکلی هم در دست دارد، گزینهی «دو» نزدیکترین جواب به واقعیت است.
مدل بطلمیوسی
زمین در مرکز و خورشید و ماه و دیگر ستارگان در حال گردش به دور آن! این تقریباً اولین منظومه است که خورشیدی هم نیست! آسمان یک جسم کروی و بیانعطاف است و البته نامرئی که ستارهها بر روی آن چسبیده شدهاند و با حرکت آسمان به دور زمین ستارهها در نگاه ما حرکت میکنند.
این مدل با وجود این که انسان را در جایگاه ویژهای ساکن میکند، مشکلات زیادی برای دانشمندان آن دوران داشته است اما این مشکلات تاثیری بر زندگی مردم نمیگذاشته و فقط کنجکاوی برخی کاملاً ارضا نمیشده پس کمتر کسی از آن شکایت کرده است. یکی از مشکلات این است که با وجود این که همه چیز را در حال حرکت به دور زمین فرض کردهایم ولی مسیر سیاره از نگاه ناظر زمینی در حال حرکت دایرهای دیده نمیشود و توضیح و توصیف این حرکت با عینک بطلمیوسی کاری بس پیچیده به نظر میرسد.
چیزی که ما از حرکت سیارات میبینیم چیزی شبیه شکل است. یعنی حتی گاهی سیاره رو به عقب در حال حرکت است.
اکر به این مسئله توجه کنید که نه تنها سیارهها دور خورشید در مدار تقریباً دایرهای میگردند بلکه سرعت حرکت آنها با ما و در قسمتهای مختلفی از مدارشان متفاوت است، قبول این که مسیر حرکت آنها از روی زمین به صورتی که در شکل نشان داده شده است میباشد برایتان آسانتر خواهد بود.
