اُریگامی و صلح

 

ساداکو، دختری که در دوازده سالگی براثر سرطان خون ناشی از انفجار بمب اتمی درهیروشیما مرد.

ساداکو ساساکی (Sadako Sasaki) در ۶ آگوست ۱۹۴۵ (انفجار بمب اتم در هیروشیما) دو ساله بود. بیماری از یازده سالگی ساداکو شروع شد و باعث شد ساداکو در ۱۹۵۵ در بیمارستان بستری شود. افسانه‌ای ژاپنی می‌گوید هزار درنای کاغذی که بسازی آرزویت برآورده می‌شود. ساداکو شروع به ساختن درناها می‌کند و در یک صبح اکتبر ۱۹۵۵ در حالی که ۶۴۴ درنا ساخته بوده، می‌میرد.
بعد از مرگ ساداکو دوستانش شروع به نامه‌نگاری و جمع‌آوری پول برای ساخت بنای یادبودی برای او و تمام بچه‌های قربانی بمب اتم کردند. حدود سه سال بعد دولت ژاپن پارکی در هیروشیما را پارک صلح نام‌گذاری کرده و بنای یادبودی برای ساداکو ساخت. در سال ۱۹۹۰ هم پارک صلح و مجسمه‌ای از ساداکو در سیاتل آمریکا ساخته‌شد.
درباره ساداکو و درناهای کاغذیش چند کتاب و شعر و آهنگ نوشته و خوانده شده است. کتاب «ساداکو و هزار درنای کاغذی» را کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ترجمه و منتشر کرده‌است.
هر ساله از سراسر ژاپن و حتی دنیا درناهای کاغذی برای بنای یادبود ساداکو در هیروشیما فرستاده می‌شود. روی این بنا (که اکنون نماد صلح در دنیا است) نوشته شده:
« این فریاد ماست ،این خواسته ماست ، صلح در دنیا »